: : u n a : s t o r i a : c h e : v a l e : :

ในวันนี้ของปีที่แล้ว ..

ถ้าไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น มันก็คงจะเป็นอีกหนึ่งวันในช่วงปิดเทอมหน้าร้อนอันแสนสงบสุขที่ผมจะใช้เวลาไปกับการว่ายน้ำ กินและเที่ยวเล่นตามปกติ

แต่ว่าเย็นวันนั้น .. หลังจากที่ผมขึ้นจากสระว่ายน้ำมาก็เจอหนุ่มอินโดคนหนึ่ง และมีโอกาสได้คุยกันนิดหน่อย ..

เมื่อเค้ารู้ว่าผมเป็นคนไทยก็เล่าให้ฟังว่าเนี่ยรู้มั้ย เมื่อกี๊เมืองไทยมีแผ่นดินไหวด้วยนะ แต่ผมก็อ๋อหรอถั่วงาเรื่อยเปื่อย ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากมาย เพราะนึกว่าไหวเบา ๆ ตามปกติเหมือนที่ไหวบ่อย ๆ แถวเพชรบูรณ์

จนกระทั่งกลับห้อง .. และได้เห็นข่าวในทีวี .. และได้เข้าไปเช็คในเว็บผู้จัดการ .. และได้โทรคุยกับแม่ ..

ถึงได้รู้ว่า .. เฮ้ย .. มันแรงว่ะ ..

ซึ่งถ้าสังเกตดูจะเห็นว่าช่วงก่อนหน้านั้นจะมีข่าวภัยธรรมชาติเยอะผิดปกติ

ไม่ว่าจะเป็นข่าวฝูงโลมาเกยตื้นที่ออส ฯ แผ่นดินไหวที่ญี่ปุ่น ต่อด้วยฟิจิและบังคลาเทศในเวลาไม่ถึงหนึ่งอาทิตย์

และอีกไม่กี่วันถัดมา เกาะสุมาตราและอ่าวเบงกอลก็โดนซึนามิ

ทำให้อดสงสัยไม่ได้ว่าธรรมชาติกำลังบอกอะไรเรารึเปล่านะ ..

จากเหตุการณ์นั้น ..

.. จำได้ว่า .. นับแสนชีวิตต้องสูญเสียไป หนึ่งในนั้นคือเพื่อนคนนึงของผม ..

.. จำได้ว่า .. รัฐบาลออสเตรเลียประสานงานให้ความช่วยเหลือเร็วมาก ในอีกไม่กี่วันให้หลังก็ได้มีการจัดคอนเสิร์ตช่วยเหลือผู้ประสบภัย และทำยอดเงินบริจาคได้ถึง สี่จุดเก้าล้านเหรียญออสเตรเลีย .. ภายในคืนเดียว

.. จำได้ว่า .. สมาคมนักเรียนไทย กลุ่มคนไทยต่าง ๆ ที่อยู่เมืองนอกช่วยประชาสัมพันธ์และประสานงานกันดีมาก ๆ เช่นกัน ต่างคนต่างช่วยบริจาคกันตามกำลัง เพราะเป็นสิ่งเดียวที่คนไกลบ้านจะทำได้ .. สำหรับที่ออส ฯ นี่ต้องขอบคุณน้าตึกแห่ง canon club และไกลบ้าน@ออส ฯ ณ พันทิปที่เป็นธุระรวบรวมเงินบริจาคให้นะครับ

.. จำได้ว่า .. เวบบอร์ดคณะที่เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ เข้าไปคุยเล่นหัวเราะหัวงากันทุกวันและหนังสือพิมพ์ออนไลน์หัวเอียงซ้ายอย่างผู้จัดการนั้นเป็นสื่อที่มีประโยชน์มากในการประสานงานเมื่อถึงเวลาทำงานจริง ๆ

.. จำได้ว่า .. ที่หอเอ ฯ โซน D กับยิม 4 ของธรรมศาสตร์รังสิตกลายเป็นศูนย์ช่วยเหลือผู้ประสบภัยจำเป็นด้วยความช่วยเหลือของคุณเก๋ นายก อมธ. .. ขอบคุณนะครับ :)

.. จำได้ว่า .. ไม่ว่าจะเป็นคนทั่วไป ดารา นิสิต นักศึกษาทุกคน ทุกสถาบันต่างก็พร้อมใจกันช่วยงานกันเต็มที่ ใครที่พูดภาษาที่สามได้ก็จะแปะกระดาษบอกไว้ที่ตัวเพื่อคอยรับรองชาวต่างชาติ รุ่นน้องบางคนที่มันตั้งวงกินเหล้ากันอยู่พอเกิดเรื่องมันยังเลิกกินแล้วมาช่วยงานกันทันที เพื่อน ๆ และรุ่นน้องที่คณะต่างก็วางมือจากงานส่วนตัวมาอดหลับอดนอนกันช่วยงาน .. ทั้งที่เป็นช่วงปั่นโปรเจคจบกัน

.. จำได้ว่า .. ผู้มีอำนาจในเมืองไทยหลายฝ่ายทะเลาะกัน โยนความผิดกัน อมเงินอมของบริจาคกัน หมกเม็ด จิกทึ้งแย่งศพและมีปัญหากันตลอดเวลา

.. จำได้ว่า .. เกิดกรณีพิพาทระหว่างคุณหญิงหมอและตำรวจ ทั้งที่ต่างฝ่ายต่างก็มีจุดประสงค์เดียวกันคือ "พาเค้ากลับบ้านให้ได้" ส่วนความจริงและเจตนาแฝงเป็นอย่างไรคงต้องถามอาสาสมัครที่ไปช่วยงานดู .. แต่หนึ่งในสิ่งที่ประทับใจมาก ๆ คือเรื่องที่คุณหญิงหมอใช้ประโยชน์จากการที่เป็นที่สนใจของสื่อเพื่อประชาสัมพันธ์ กระจายงาน และขอความร่วมมือในด้านต่าง ๆ จากหลาย ๆ ฝ่ายผ่านสื่อซึ่งได้ผลเป็นอย่างดี .. ใครจะว่าทำเอาหน้าก็ช่างมันเถอะ

.. จำได้ว่า .. สิ่งที่อาสาสมัครทั้งหลายได้รับจากฝ่ายที่เรียกตนเองว่ามืออาชีพจากการที่ช่วยกันรับมือกับเหตุการณ์ที่ไม่มีใครคาดคิด ช่วยกันแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ณ เวลานั้น และช่วยกันฝ่าอุปสรรคที่เกิดจากความไม่พร้อม ความกะทันหันและฉุกละหุกนั้นมิใช่คำสรรเสริญ หากแต่เป็นการประเมินผลว่า "ทำงานไม่ได้มาตรฐาน"

.. จำได้ว่า .. สถานีโทรทัศน์หลาย ๆ สถานี .. เละ

.. และจำได้ว่า .. ทักษิณและภราดร .. ก็เละ -_-

แม้เรื่องที่เกิดมันจะรุนแรงเกินประเมินได้ แม้จะรู้สึกแย่ที่ไม่ได้ไปลงแรงช่วยเหมือนเพื่อน ๆ ที่ธรรมศาสตร์ แต่ก็ยังเกิดความรู้สึกดี ๆ ที่เห็นประชาชนยังรักกัน นักศึกษายังรักกัน ชาวบ้านยังรักกัน คนต่างชาติก็ยังรักกันและเค้าก็ยังรักเมืองไทย และเชื่อว่าทุกคนก็คงรู้สึกแบบนี้เหมือนกัน ..

เอาน่า .. ฟ้าหลังฝนมันต้องสดใสสิ!!

.. reminiscence จากไดอารี่ที่เขียนไว้ช่วงนี้ของปีที่แล้ว

"Id, the thin 27 year-old Thai woman who took great care of the 50 stranded tourists who spent the night there. She fed us all dinner. This was not bread and crackers but Thai curry, meat, rice, vegetables. Such generosity was typical of everywhere we went. She was serving us rather than looking for her own missing uncle. Her grandma was sobbing. Id was an angel, working all day and all night and all day again, to make sure that everyone was ok. She gave us coffee, bananas, care and love. She fed not only the 50 tourists but also a few hundred soldiers and police who kept passing through all night and day. She distributed hundreds of bottles of precious water. She came up to all of us, repeating "have more, did you have enough? Do you want more?" She served a vegetarian dinner to Tom and me. She appeared with mats, blankets and towels for everyone to sleep on her cement floor."

the kindness of strangers, Arlette Stuip

ข้อมูลที่เกี่ยวข้อง:

Chanson: Tu Nages ~ You Swim
Artiste: Anggun Cipta Sasmi
Album: Désirs Contraires ~ Contrary Desires

paroles

Je connais bien ce regard
Ces yeux qui se ferment par instants
Ces pensées qui nous séparent
Et qu'on ne partage même en rêvant

Fixés droit vers l'océan
Peines muettes ou courses d'enfant
Bouts de vie que tu caches
A l'abri dans ton silence
Que brise ma voix, je le sens

J'aimerais tant savoir
Souffler comme le vent
Sur ton doux visage
Fair partir le noir
Disparaître le temps
Casser les nuages
Parler même tout bas
Juste pour toi et moi
De petits riens
Mais là-bas
Au loin, tu nages

Tu nages sans t'arrêter
Dans les eaux pronfondes, quelque part
Tu nages pour ne pas couler
Et ici bas, c'est déjà le soir

Et moi j'attends sur le pont
Impuissante et seule si souvent
Moi qui n'aime que ta voix
Petit point sur l'horizon
J'ai peur qu'un jour tu n'reviennes pas

J'aimerais tant savoir
Souffler comme le vent
Sur ton beau visage
Paire se lever l'espoir
Les richesse d'avant
Nos plus belles pages
Parler même tout bas
Juste pour toi et moi
Tu te souviens?
Mais là-bas
Au loin, tu nages

Tu nages
Tu nages
Tu nages